VPRO/BOY EDGAR AWARD 2009


Ernst Glerum has been awarded with the most important dutch jazz-prize VPRO-Boy Edgar Award 2009. Out of the hands of Wouter Veening, chairman of the Institute for Environmental Security, the prize was given to him on May 11th at the Bimhuis Amsterdam; there were great performances of the ICP Orchestra with Misha Mengelberg and Han Bennink, Guus Janssen, Michiel Borstlap, Etienne Stadwijk, Sean Bergin, JC Tans, Benjamin Herman, Owen Hart Jr. and Anton Goudsmit.

To watch and listen fragments of the evening, click here. More information on the award, click here.

GLERUM OMNIBUS new CD: 57 VARIATIONS


The new Glerum Omnibus CD will be released in October: 57 Variations with Ruben Hein on piano, Joost Patocka on drums and Ernst Glerum on his beautiful half-size bass.


GLERUM OMNIBUS in Vrije Geluiden


Glerum Omnibus will perform on television sunday September 20 in VPRO musicprogram Vrije Geluiden. Interviews & live music.

BBG CD 'MONK' nominated for EDISON JAZZ 2009


The Bennink/Borstlap/Glerum CD 'Monk' is nominated for the Edison Jazz Award 2009. Please check www.edisonjazz.nl.

BBG CD 'MONK Vol.1' wins EDISON JAZZ AWARD 2009


The Bennink/Borstlap/Glerum CD 'Monk Vol.1' wins the Edison Jazz Award 2009. Please check www.edisonjazz.nl.

GLERUM OMNIBUS GLASS 2010


As 2010 New Year Gift Disk Union Japan released the ultimate Glerum Omnibus   Glass:

BENNINK/BORSTLAP/GLERUM @ DWDD


As a birthday present for poet Jules Deelder the Bennink/Borstlap/Glerum Trio performed live at TV-show DWDD, featuring Piet Noordijk on alto-saxophone.

Watch the clip here.

GLERUM OMNIBUS '57 VARIATIONS' released in Japan:

November 2011 - release of the cd Movie Music, a compilation of tracks composed for films and documentaries. Most of the tracks are compositions for the so-called AMSTERDAM BASS SYMPHONY ORCHESTRA , a 20-piece doublebass ensemble.

The new Glerum Omnibus Paper Models is about to see the light; the third album with Ernst Glerum as a pianoplayer, with Clemens Van Der Feen on doublebass and Jamie Peet on drums. Cover design by Stefan Glerum.

NEW CD'S ON FAVORITE RECORDS

November 2011

                                                                                             28 december 2011


De Volkskrant over Paper Models




GEDRENKT IN SUPER LUI GETIMEDE BLUES SWINGT HET STACCATO PIANOWERK VAN GLERUM DE PAN UIT


In de vierde editie van Ernst Glerums Omnibus zit de bandleider gelukkig weer achter de piano. Want hoewel hij zijn bekendheid geniet als veelzijdig improviserend contrabassist, is Glerum met 57 jaar achter de toetsen een groot bewaard geheim in de Nederlandse jazz. Vaak klinkt hij op Paper Models als een onbezonnen talent, nog lang niet bedorven door dreigende conventies van de jazzmuziek. En dat is het leukst om naar te luisteren.


Hij laat zich ook graag omringen door jongelingen, dit keer wederom contrabassist Clemens van der Feen en de onbekende Jamie Peet op drums. De non-pretentieuze vrolijkheid, wars van eindeloos notenspuwsel, is prettig om naar te luisteren. Gedrenkt in super lui getimede blues swingt het staccato pianowerk van Glerum de pan uit. De logische liedstructuren gaan geregeld richting pop, maar persoonlijke ingevingen van eigenwijze en overtuigende karakters maken het nooit voorspelbaar. Eenvoud vormt de kracht.


De composities en de klanken leven en zijn lekker onaf, er is volop ruimte voor improvisatie. Zelfs als een prachtige psalm of aria klinkt.



door Tim Sprangers, 28 december 2011

 

                                                                                                   3 januari 2012

GLERUM OMNIBUS 'PAPER MODELS' op Radio6 Luisterpaal

http://radio6.nl/luisterpaal/

Radio 6                                                                                            Januar 13  2012


Deze hele week is het album “Paper Models” van Glerum Omnibus de Radio 6 Week CD. In alle programma’s overdag hoor je een track van het album voorbij komen.

PAPER MODELS and MOVIE MUSIC now available at Subterranean Distribution Amsterdam; soon available at iTunes.

iTunes


PAPER MODELS digital release on iTunes February, 2012.

Starting rehearsals of the Amsterdam Bass Orchestra at the Conservatory of Amsterdam. An octave lower and slower with a string orchestra of only doublebasses. This is going to be something else! Movie Music live!

Thanks to Dion Nijland: two ‘chamber basses’ share the scene at Lindenberg, Nijmegen.

They are half-size Georg Frederic Lott, 1840.

Concert: Dion Nijland, Wilbert De Joode, Ernst Glerum.

Twins                                                                                              

Amsterdam Bass Orchestra                                                            

April 2012                 

5 April 2012                

News

Japan Release

April 2012                

Glerum Omnibus Paper Models and Ernst Glerum Movie Music now available in Japan through Disk Union, Tokyo.

Release concert Bimhuis Amsterdam

June 2012                

Presentation  ‘Paper Models’ Bimhuis Amsterdam

June 2012                


Glerum lijkt te spelen in een constante jam, met een ongelooflijke hoeveelheid spontaniteit en plezier.

Naar Glerum Omnibus luister je met een grote glimlach. Het trio klinkt als een goede avond met vrienden in de kroeg: in een ongedwongen sfeer mooie verhalen vertellen en lullen over serieuze en minder serieuze zaken. Met een flinke dosis humor als leidraad.

Het verhaal is al vaker verteld: Ernst Glerum is een befaamd muzikant in de jazzwereld, geroemd om zijn bekwaamheid op de contrabas en in 2009 winnaar van de Boy Edgar Prijs. Maar Glerum blijkt ook een bijzonder pianist te zijn, zo laat hij in de verschillende formaties van zijn Omnibusprojecten horen.

In de huidige bezetting, met bassist Clemens van der Feen en drummer Jamie Peet, richt hij zich volledig op de piano en doet dat met grote overtuiging. Hij is niet de pianist van virtuoze composities en solo's, maar een muzikant die met zo weinig mogelijk noten een zo oprecht mogelijk verhaal wil vertellen.

Soms zet hij iets in, en lukt het niet, dan gaat hij verder met iets anders. Of er klinken onverwachte, te hard aangeslagen akkoorden in improvisaties waarvan het einde onbekend is. Glerum lijkt te spelen in een constante jam, met een ongelooflijke hoeveelheid spontaniteit en plezier.

De composities zijn behoorlijk kaal, leunend op een herkenbaar, sterk thema met vooral veel ruimte voor improvisatie en interactie op het podium. Ze zijn bijna schetsmatig opgesteld. Je herkent veel van de plaat, maar gekopieerd is het nooit, daarvoor dwingen de composities de muzikanten tot creativiteit en bovendien zijn de muzikanten te ontembaar.

De meeste stukken zweven rond luchtige bluesjes, slechts af en toe druipt een druppel droefenis van de muziek. Met altijd ergens een grein-tje geestigheid op de loer. Dat kan zitten in de vele ritmegrapjes of in een maffe verandering in het thema. Of in de weigering om een solo over te nemen, waardoor de solist in zijn nakie staat.

Maar het kan ook zitten in het non-muzikale, als Glerum tijdens een solo opstaat, wegloopt, een flesje water oppakt, niet drinkt en weer verder gaat met waar hij gebleven is. Glerum is een originele pianist, hoewel hij duidelijk aspecten van diverse piano-iconen bezit, zoals de brutaliteit van Thelonious Monk, de aanstekelijkheid van Horace Silver en de absurde humor van Misha Mengelberg: ze zijn verweven in de persoon en zijn spel.

Als je ook nog eens wordt verwend met twee fantastisch inventieve solo's van Van der Feen en Peet, dan weet je dat de avond erg mooi is geweest.

Tim Sprangers

Glerum Omnibus, Bimhuis, Amsterdam, 22/6

June 2012                

De Volkskrant, 25 juni 2012

Cadence Magazine (U.S.) - The Independent Journal of Creative Improvised Music, April-May-June 2012, Vol. 38:

The Dutch piano trio, Glerum Omnibus, sounds more American than European. They play all manner of funk, blues and gospel sounds with a hustling energy that sounds like Misha Mengelberg minus the slapstick. Glerum’s individual playing is full of rolling, impish soul with bits of Brubeck and Jarrett mixed in while van der Feen and Peet are good at keeping the driving rhythms going. This trio sounds really good together. (Jerome Wilson)

Vinyl Label Glerum Omnibus One...

Benjamin Herman is currently on the road with Ernst Glerum (contrabass) and Joost Patocka (drums). Mining a huge and diverse repertoire that covers 25 years of collaborations, their shows also feature music from their upcoming album ‘Café Solo‘, which received 4 stars from Dutch newspaper Trouw. Another Dutch newspaper; Volkskrant, reviewed the show with 4 stars saying the show is “Super tight and breathtakingly beautiful.”

March 2013

New album Benjamin Herman, Ernst Glerum & Joost Patocka

Summer 2013 Workshop Dutch Impro Academy Amsterdam

Instant Composers Pool Orchestra on tour USA

March 2013

Review Paper Models - Glerum Omnibus

Exposition Galerie Kallenbach - Westergasterrein Amsterdam

April 2013

Reviews on Ernst Glerum & Uri Caine – Sentimental Mood

August 2014

Wondering Sound

Lovely duo recording from bassist Glerum and pianist Caine. Nice, simple takes on classic standards. They get the melodies out front, and then add their personal touch. When Glerum starts up with bass arco, it meshes beautifully with Caine’s patient, almost casual approach on piano. This is the second Caine duo collaboration mentioned in the Jazz Picks column in as many weeks (the other with Dave Douglas). Glerum’s name will sound familiar via his work with the Instant Composers Pool and with Han Bennink.

Dave Sumner

Birdistheworm.com:


Sentimental Mood has the patient, easy demeanor of a sunrise, and it provides moments as stunning and beautiful as rays of light cutting an early morning path over the horizon.  On this EP of classic standards, Caine and his piano match up with bassist Ernst Glerum.  Their renditions of songs by Monk, Ellington, Jerome Kern and Harry Barris are uncomplicated and simply presented.  They hop on the melody and ride it to the end of the song.  They take occasional diversions, but never to where the land becomes unfamiliar.

When Glerum takes to arco on “Black and Tan Fantasy,” the thick melodic strains nestle right in with Caine’s sunny phrases on piano.  On “Yesterdays,” Glerum’s arco displays a trembling vulnerability that contrasts nicely with Caine’s striking accompaniment.  The duo provides Monk’s “Evidence” a languorous sigh of melody before picking up and skipping jauntily along.  The duo deftly isolates the melancholia hidden within Bing Crosby’s rendition of “I Surrender Dear.”  On “In a Sentimental Mood,” the duo presents two types of elegance… one that flows gracefully and one with a statuesque beauty.

A sublime recording, and clocking in at barely over twenty minutes, leaves the ear thirsting for more.


 

Coming up:

August 2014

Eddy Determeyer, 19.10.14 Draai Om Je Oren:



Misschien is bassist Ernst Glerum wel onze beste strijker. Met deze ep is hij weer teruggekeerd naar de basis: het nieuwste liedje hier is Thelonious Monks 'Evidence' uit 1948. Ook qua aanpak en techniek. In 'Black And Tan Fantasy' strijkt hij ook even 'pizzicato' en herinnert ons daarmee aan het feit dat de contrabas in de jazz aanvankelijk uitsluitend con arco bespeeld werd.


Dat hij zo'n voortreffelijke eenheid vormt met pianist Uri Caine, heeft ongetwijfeld te maken met het gegeven dat Glerum zelf ook een eersteklas pianist is. En verder kennen ze elkaar al sinds 1998, toen ze samen met klarinettist Don Byron door Frankrijk toerden, in het kader van diens 'Bug Music'-project. Luister naar de laatste noten van 'Evidence': alsof die door één instrument worden voortgebracht.


Caine speelt intussen uitsluitend de noodzakelijke noten. Alleen in 'In A Sentimental Mood' worden de teugels een paar maten gevierd en leeft de pianist zich uit in een korte vrije passage.


Dit is verstilde muziek die onderhuids volop gloeit.




Rinus Van Der Heijden, Jazzenzo:


Een ode aan de contrabas, om preciezer te zijn aan de lieflijke kant van het instrument. Dat is de opzet van deze EP (korte cd), een idee van Ernst Glerum, dat hij vorm gaf met de Amerikaanse pianist Uri Caine.

Ernst Glerum zegt dat wanneer mensen op straat een contrabas zien, zij hem vaak beschouwen als een grote viool. Zó wilde hij het instrument eens een keer laten horen: als een romantisch liefdesinstrument, dat honingzoete klanken kan voortbrengen en met melodieën evenveel kan bekoren als zijn zusjes/broertjes de viool, altviool en cello. 

Om dat te realiseren koos Ernst Glerum voor vijf onsterfelijke composities uit het Great American Songbook: ‘Black & Tan Fantasy’, ‘I Surrender, Dear’, ‘Evidence’, ‘In A Sentimental Mood’ en ‘Yesterdays’. Juist in die liedjesbijbel spelen strijkinstrumenten vooraanstaande rollen. Duke Ellington en Count Basie geven er in hun muziek talloze voorbeelden van.

Je zou mogen verwachten dat Ernst Glerum en Uri Caine zichzelf een gelijkwaardige rol hebben opgelegd bij het uitvoeren van de vijf voornoemde stukken. De nadruk ligt echter bij de contrabas. Ernst Glerum toont er zijn enorme vakmanschap in de volle breedte. Zijn liefde voor het instrument klinkt door in elke noot. Voornamelijk omdat hij er alle tinten van warmte aan meegeeft.

Bij de piano van Uri Caine ligt het anders. Het zou kunnen zijn dat hij in een dienende rol wil blijven. In de partijen echter waar hij het voortouw neemt is hij een technische vertolker van hetgeen de partituur hem voorschrijft. De warmte, kleuring en sfeer die vanuit de contrabas opborrelen, blijven bij Caine grotendeels achterwege. Dat heeft ook weer zijn voordelen: de contrabas wordt nóg meer op de voorgrond geplaatst en de aanpak van beide musici zorgt voor mooie contrasten met aangename randjes.

‘Sentimental Mood’ is een eerbetoon aan de ‘meesters van de toon’, aldus Ernst Glerum. Aan Yafa Heifetz, Ben Webster, Johnny Hodges, Mark Feldman en Yoan Goilav. Met andere woorden: aan hen die hun instrument die onvergelijkbare warmte van muzikale eeuwigheid meegeven. Deze cd breidt de lijst van de ‘meesters’ in elk geval uit met de naam van Ernst Glerum.